yanındayım diyebilmek değilmidir gerçek aşkın en sevdalı cümlesi…

bakarsın gözlerine ve yanındayım…sanki bir daha hiç ayrılmayacak kadar güçlü söylersin ve sanki kelimelerin duyulmasından sonra ayrılacakmış gibi titrek korkak ve ürkek…

hayatına mana katan , hayatının manası olan sevdiceğine sarılırsın ve yanındayım dersin…

hiç düşünüyormuyuz ki yanındayım demenin ne kadar özel bir sesleniş olduğunu ve hiç düşünüyormuyuz bunu söyleyenin bizim için aslında çok değerli olduğunu.

son yıllarda öyle kolay söylenir oldu ki bu sözler sanki sıradan bir konuda sıradan bir konuşma yapar gibi konuşulur oldu. bir aşkın her iki tarafı açısından da bakıldığında sorunlar artık değişmiş durumda ve beklentiler de aynı şekilde değişikliğe uğramış durumda.

Eskiden yıllarca birbirine göremeden asker yolu bekleyen gencecik kızlar varken şimdilerde sevdiği ile birlikte yaşamak için dahi pazarlıklar eden bir nesil var… eskiden sevdiği kızı görmediği halde gözlerinde tüten yiğitler vardı şimdilerde ise sokakta başkalarına bakmaktan yanında yürüyen sevdiceğine bakmayı unutan bir nesil var…

peki herkes mi böyle ?

hani insanın içindeki umut tükenir mi bilemiyorum ama bizler öncelikle kendimize birşeyleri açık açık söylememiz lazım…

doğru insanı bulmak için değil de doğru insan olmak için çabalamamız gerekiyor…

Doğru İnsan Olmak…